در دل تاریخ کهن جایی که گویی زمان برای لحظاتی ایستاده است «میداود» نه تنها یک منطقه بلکه یک واقعهی زنده از تلاقی تمدنهاست. این سرزمین با تاروپودِ بینظیرِ تنوع قومی خود موزاییکی خیرهکننده از فرهنگها زبانها و آداب و رسومی است که در هر گوشهاش طنینِ میراثی باستانی به گوش میرسد. قدم زدن در کوچهپسکوچههای این منطقه گویی سفر در گذرگاههای تاریخ است جایی که قدمهای گذشتگان مسیرِ هویتِ امروزِ این خاک را ساختهاند.اما زیبایی میداود تنها در خاک و سنگ نیست بلکه در نبضِ تپندهی کشاورزی و پیوندِ عمیق انسان با زیستمحیط است. اینجا کشاورزی نه یک شغل بلکه یک «آیینِ زندگی» است. زمینهای میداود با بهرهگیری از دانشِ کهن و احترام به تعادلِ طبیعت محصولاتی را به ارمغان میآورند که طعمِ اصالت را به کام میکشند. این کشاورزیِ پایدار و زیستمحیطی گواهی است بر آنکه مردمان این دیار همواره نگهبانانِ امینِ طبیعت و آبهای این سرزمین بودهاند.
در میداود، هر درخت و هر کشتزار روایتی از همزیستیِ انسان و محیطزیست است. تنوعِ زیستی در کنارِ غنای فرهنگی میداود را به مقصدی تبدیل کرده که در آن «اصالت» با «پایداری» گره خورده است. اگر به دنبال کشفِ معنای واقعیِ ریشهها هستید میداود با آن تنوعِ شورانگیزِ انسانی و آن کشاورزیِ خاضعانه در برابر طبیعت دعوتی است به بازگشت به اصالت جایی که زمین هنوز با زبانِ نیاکانمان سخن میگوید.
